dyluwium


dyluwium
n VI, blm
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • dyluwium — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n V, blm, geol. {{/stl 8}}{{stl 7}} wczesna epoka czwartorzędu, zwana częściej plejstocenem <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dyluwialny — dyluwialnyni «dotyczący dyluwium, pochodzący z okresu dyluwium» Lodowce, osady dyluwialne. Człowiek dyluwialny …   Słownik języka polskiego

  • epoka — ż III, CMs. epokaoce; lm D. epokaok 1. «okres stanowiący jeden z etapów dziejowych; początek ery» Nowa epoka historyczna. Epoka baroku, humanizmu, oświecenia. Epoka w historii kultury ludzkiej. Człowiek z jakiejś epoki. Stroje z epoki romantyzmu …   Słownik języka polskiego

  • plejstocen — m IV, D. u, Ms. plejstocennie, blm geol. «starsza epoka czwartorzędu, trwająca od około 1 miliona do około 10 tysięcy lat temu, charakteryzująca się między innymi wielkim zlodowaceniem, które objęło ogromny obszar kuli ziemskiej, zmniejszaniem… …   Słownik języka polskiego

  • podyluwialny — «występujący, następujący po dyluwium» Rośliny podyluwialne …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.