epiczny


epiczny
\epicznyni
epicki

Słownik języka polskiego . 2013.

  • epiczny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, epicznyni, {{/stl 8}}{{stl 7}}to samo co epicki. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bohaterski — bohaterskiscy «właściwy bohaterowi; bardzo waleczny, dzielny, mężny, ofiarny» Bohaterscy żołnierze. Bohaterski czyn. Zginąć bohaterską śmiercią. ∆ Bohaterski tenor «bardzo silny głos tenorowy; śpiewak o takim głosie» ∆ lit. Wiersz bohaterski… …   Słownik języka polskiego

  • bukolika — ż III, CMs. bukolikaice; lm D. bukolikaik lit. «krótki utwór liryczno epiczny przedstawiający w sposób wyidealizowany sceny z życia pasterzy, uroki życia wiejskiego, zawiera często wątek miłosny; popularny szczególnie w starożytności; sielanka,… …   Słownik języka polskiego

  • epicznie — przysłów. od epiczny …   Słownik języka polskiego

  • epizować — ndk I, epizowaćzuję, epizowaćzujesz, epizowaćzuj, epizowaćował, epizowaćowany rzad. «nadawać utworowi literackiemu cechy epiczne, charakter epiczny» Epizować mowę postaci …   Słownik języka polskiego

  • georgika — ż III, CMs. georgikaice; lm D. georgikaik lit. «w starożytnej Grecji i Rzymie utwór epiczny o charakterze dydaktycznym, poświęcony pracy rolnika i życiu wsi» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • odyseja — ż I, DCMs. odysejaei; lm D. odysejaei «długa wędrówka obfitująca w przygody» Odyseja wojenna. ‹Odyseja, starogrecki poemat epiczny Homera przedstawiający przygody Odyseusza wracającego spod Troi do rodzinnej Itaki› …   Słownik języka polskiego

  • opisowy — «dotyczący opisu, będący opisem, posługujący się opisami; opisujący, charakteryzujący, epiczny» Poemat opisowy. Poezja, proza opisowa. ∆ Anatomia, geografia, gramatyka itp. opisowa «anatomia, geografia, gramatyka itp. ujmująca zagadnienia ze… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.