epifenomen


epifenomen
m IV, D. -u, Ms. \epifenomennie; lm M. -y
filoz. «zjawisko wtórne, towarzyszące podstawowemu zjawisku, lecz nie mające żadnego wpływu na jego przebieg»
gr. + fenomen›

Słownik języka polskiego . 2013.

  • epifenomen — EPIFENOMÉN, epifenomene, s.n. Fenomen secundar care însoţeşte un alt fenomen esenţial, fără să l influenţeze. – Din fr. épiphénomène. Trimis de mihvar, 17.11.2003. Sursa: DEX 98  epifenomén s. n., pl. epifenoméne Trimis de siveco, 10.08.2004.… …   Dicționar Român

  • epifenomen — epifenòmēn m <G epifenoména> DEFINICIJA fil. popratna pojava ili sporedni produkt nekog procesa ili fenomena; može, a ne mora biti uzrokovana tim fenomenom ETIMOLOGIJA grč. epiphainómenon: što se na nečemu pojavljuje ≃ epi + phaínesthai:… …   Hrvatski jezični portal

  • epifenomen — e|pi|fe|no|men Mot Pla Nom masculí …   Diccionari Català-Català

  • epifenomén — a m (ẹ̑) knjiž. pojav, ki spremlja glavni pojav, sopojav: epifenomeni družbenoekonomskih tvorb …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • epifenomenalism — EPIFENOMENALÍSM s.n. Concepţie filosofică după care conştiinţa este un simplu epifenomen al proceselor neurofiziologice. – Din fr. épiphénoménalisme. Trimis de mihvar, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  epifenomenalísm s. n. Trimis de siveco, 10.08.2004 …   Dicționar Român

  • epifenomenalizam — epifenomenalìzam m <G zma> DEFINICIJA fil. psih. shvaćanje da je psihičko (intelekt, čuvstva, motivacija, interesi itd.) sporedan produkt živčanih procesa u mozgu ETIMOLOGIJA vidi epifenomen …   Hrvatski jezični portal


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.