epifraza


epifraza
ż IV, CMs. \epifrazazie; lm D. \epifrazaaz
lit. «figura stylistyczna polegająca na tym, że do zdania, które wydaje się skończone, dorzuca się jeszcze nowe człony dla dodania szczegółów»
gr. + fraza›

Słownik języka polskiego . 2013.

  • epifrază — EPIFRÁZĂ, epifraze, s.f. Figură retorică prin care se adaugă unei fraze care pare terminată una sau mai multe părţi în care se dezvoltă o idee accesorie. – Din fr. épiphrase. Trimis de viomih, 10.05.2004. Sursa: DEX 98  epifráză s. f. (sil. fra… …   Dicționar Român


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.