epigonizm


epigonizm
m IV, D. -u, Ms. \epigonizmzmie, blm
«w dziedzinie sztuki, filozofii i literatury: naśladownictwo utalentowanych poprzedników, propagowanie przestarzałych i nieaktualnych tendencji, idei»
gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • epigonizm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. epigonizmzmie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} hołdowanie nieaktualnym, przebrzmiałym ideom i tendencjom, naśladowanie utalentowanych poprzedników; brak oryginalności, naśladownictwo, anachronizm {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.