fenokopia


fenokopia
ż I, DCMs. \fenokopiapii; lm D. \fenokopiapii (\fenokopiapij)
biol. «cecha organizmu powstała pod wpływem warunków środowiska, identyczna z cechą wywoływaną zwykle obecnością określonego genu»
gr. + kopia›

Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.