fenomenalizm


fenomenalizm
m IV, D. -u, Ms. \fenomenalizmzmie, blm
filoz. «pogląd filozoficzny, według którego poznaniu są dostępne tylko zjawiska, zaś istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje»

Fenomenalizm epistemologiczny, metodologiczny.

‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • fenomenalism — FENOMENALÍSM s.n. Concepţie filozofică după care omul poate cunoaşte numai latura exterioară a fenomenelor, nu esenţa lucrurilor, a proceselor etc. – Din rus. fenomenalizm, fr. phénoménalisme. Trimis de RACAI, 21.11.2003. Sursa: DEX 98 … …   Dicționar Român


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.