ferować


ferować
ndk IV, \ferowaćruję, \ferowaćrujesz, \ferowaćruj, \ferowaćował, \ferowaćowany
przestarz. «wydawać, zatwierdzać, orzekać»
dziś tylko w zwrocie: Ferować wyroki.
łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • ferować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, ferowaćruję, ferowaćruje, ferowaćany, {{/stl 8}}{{stl 7}}ZOB. ferować wyroki {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ferować wyroki — {{/stl 13}}{{stl 7}} twierdzić coś, wypowiadać się o czymś w sposób apodyktyczny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Krytyka często feruje wyroki. Niektórym łatwo ferować wyroki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ferie — férie1, férii, s.f. (reg.) măsură de capacitate pentru băuturi spirtoase (cât o vadră). Trimis de blaurb, 09.05.2006. Sursa: DAR  férie2, férii, s.f. (înv.) sărbătoare. Trimis de blaurb, 09.05.2006. Sursa: DAR  feríe (feríi), s.f. – 1. Măsură… …   Dicționar Român

  • ferowanie — n I rzecz. od ferować …   Słownik języka polskiego

  • wyrok — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. u {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} orzeczenie sądu wydane po rozprawie, rozstrzygające spór (w procesie cywilnym) albo dotyczące winy lub kary (w procesie karnym) : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.