abderyta


abderyta
m odm. jak ż IV, CMs. \abderytaycie; lm M. \abderytayci, DB. \abderytatów
książk. «głupek, prostak, nieuk»
‹mieszkaniec Abdery, uchodzący w opinii starożytnych za uosobienie głupoty, filisterstwa i kołtuństwa›

Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.