antybohater


antybohater
m IV, DB. -a, Ms. \antybohatererze; lm M. \antybohatererzy a. -owie, DB. -ów
«osoba, zwykle postać w utworze literackim, mająca cechy ujemne, będące zaprzeczeniem cech bohatera»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • antybohater — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I, Mc. antybohatererze; lm M. antybohatererzy || owie {{/stl 8}}{{stl 7}} ktoś reprezentujący wartości przeciwstawne do tych, które są właściwe bohaterowi; fałszywy, pozorny bohater (zwykle w odniesieniu do postaci… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • anty- — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przedrostek współtworzący przymiotniki od podstawy rzeczownikowej, wyrażający znaczenie: przeciwstawny, przeciwny, wrogo nastawiony do kogoś lub czegoś, występujący, skierowany,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.