antycesarz


antycesarz
m II, DB. -a; lm M. -e a. -owie, DB. -y a. -ów
hist. «cesarz uznany i koronowany przez opozycję, będący antagonistą panującego lub legalnie powołanego cesarza»

Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.