heglizm


heglizm
m IV, D. -u, Ms. \heglizmzmie, blm
«system filozoficzny Hegla, głoszący, że byt jest idealny, ale nie subiektywny, ma naturę racjonalną, rozwija się wyłaniając z siebie w dialektycznych triadach (teza, antyteza, synteza) swe coraz wyższe postacie»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • Брандовский Альфред — доктор философии, профессор классической филологии в Краковском университете, род. в 1835 г. Он издал следующие сочинения: “De Stanislai Orichovii annalibus polonis” (Берлин, 1860); “О pomysłach lechickich Bielowskiego” (Краков, 1868); “Wykład… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.