heksan


heksan
m IV, D. -u, Ms. \heksannie, blm
chem. «węglowodór alifatyczny mający sześć atomów węgla w cząsteczce, otrzymywany z ropy naftowej, ciecz bezbarwna, lotna, łatwo palna; używany jako rozpuszczalnik»
‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • heksan — hèksān m <G heksána> DEFINICIJA kem. C6H14, zasićeni ugljikovodik, važan sastojak benzina i nafte, koristi se kao uspješno otapalo ETIMOLOGIJA heksa + v. {{(alk)ani>> …   Hrvatski jezični portal

  • heksán — a m (ȃ) kem. nasičen ogljikovodik, katerega molekula vsebuje šest atomov ogljika …   Slovar slovenskega knjižnega jezika


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.