instrumencik


instrumencik
m III, D. -u, N. \instrumencikkiem; lm M. -i
zdr. od instrument
a) w zn. 1:

Oryginalny instrumencik perkusyjny.

b) w zn. 2:

Precyzyjny instrumencik chirurgiczny.


Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.