instrumentalizm


instrumentalizm
m IV, D. -u, Ms. \instrumentalizmzmie, blm
filoz. «współczesny kierunek filozoficzny będący odmianą pragmatyzmu; według niego cała wiedza i wszelka działalność ludzka pełnią jedynie funkcje instrumentalne, czyli stanowią narzędzia (instrumenty) służące przystosowywaniu się do środowiska i opanowywaniu go»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.