kanalik


kanalik
m III, D. -a, N. \kanalikkiem; lm M. -i
1. «mały kanał - przekop, rów»

Kanaliki nawadniające.

2. «mały kanał - przewód, otwór doprowadzający»
3. «mały kanał - przewód w organizmie»

Kanaliki układu krwionośnego.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • kanalik — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. a {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mały, wąski rów odprowadzający wodę; rowek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Teren pocięty kanalikami nawadniającymi. Kanalik odprowadzający wodę z rynny …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kanalikowy — przym. od kanalik (zwykle w zn. 2) ∆ fiz. Promienie kanalikowe «strumień jonów dodatnich tworzących się w przestrzeni, przez którą przechodzą promienie katodowe, i przechodzących poza katodę przez otworki w niej przewiercone (kanaliki)» …   Słownik języka polskiego

  • kapilara — ż IV, CMs. kapilaraarze; lm D. kapilaraar 1. anat. kapilary «najmniejsze, cienkościenne naczynia krwionośne tworzące sieci, które łączą najmniejsze tętnice z najmniejszymi żyłami; także najdrobniejsze naczynia limfatyczne, stanowiące początek dla …   Słownik języka polskiego

  • nefron — m IV, D. u, Ms. nefronnie; lm M. y biol. «mikroskopowej wielkości kanalik, rozpoczynający się ciałkiem nerkowym, uchodzący do dróg moczowych; miejsce powstawania moczu» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.