abdykować
dk a. ndk IV, \abdykowaćkuję, \abdykowaćkujesz, \abdykowaćkuj, \abdykowaćował
«o panującym: zrzec, zrzekać się władzy»

Abdykować na czyjąś rzecz.

Król abdykował.

łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • abdykować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk a. dk Ia, abdykowaćkuję, abdykowaćkuje {{/stl 8}}{{stl 7}} zrzekać się władzy monarszej, królewskiej, cesarskiej itp. <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nóż — 1. pot. Być, iść z kimś na noże «być z kimś w ostrym konflikcie, we wrogich stosunkach, zawzięcie, bezwzględnie z kimś walczyć»: Pogódźmy się, mała. Nie musimy przecież być ze sobą na noże. E. Nowacka, Może. 2. Iść, pójść itp. pod nóż a) «o… …   Słownik frazeologiczny

  • abdykowanie — n I rzecz. od abdykować …   Słownik języka polskiego

  • tron — m IV, D. u, Ms. tronnie; lm M. y 1. «ozdobny fotel, stojący zwykle na podwyższeniu, pod baldachimem, honorowe miejsce monarchy, także dostojników kościelnych» Złocisty tron. Tron królewski, papieski. 2. «władza królewska, godność króla; król,… …   Słownik języka polskiego

  • zrzec się tronu — {{/stl 13}}{{stl 7}} zrzec się władzy królewskiej, abdykować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Prasa podała, że król zrzekł się tronu na korzyść swego brata. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień