lisiurka

ż III, CMs. \lisiurkarce; lm D. \lisiurkarek
przestarz. zdr. od lisiura (tylko w zn. 2 i 3)
a) w zn. 2:

Mężczyzna w lisiurce na głowie.

b) w zn. 3:

Okrywać się starą lisiurką.


Słownik języka polskiego . 2013.

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.