marnotrawca


marnotrawca
m odm. jak ż II, DCMs. \marnotrawcacy; lm M. \marnotrawcacy, DB. \marnotrawcaców
«człowiek marnotrawny; rozrzutnik, utracjusz»

Lekkomyślny marnotrawca.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • marnotrawca — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIIa, lm M. marnotrawcacy {{/stl 8}}{{stl 7}} ten, kto coś marnotrawi, człowiek rozrzutny; utracjusz : {{/stl 7}}{{stl 10}}Marnotrawca doprowadził do ruiny ojcowski majątek. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odpłacić — pięknym za nadobne «odwzajemnić się tym samym, najczęściej złem za doznane zło, zrewanżować się»: Ale los zemścił się na „moralnej” hrabinie za jej złośliwości i odpłacił jej pięknym za nadobne. Wnuk i generalny spadkobierca autorki pamiętników,… …   Słownik frazeologiczny

  • odpłacać — Odpłacić pięknym za nadobne «odwzajemnić się tym samym, najczęściej złem za doznane zło, zrewanżować się»: Ale los zemścił się na „moralnej” hrabinie za jej złośliwości i odpłacił jej pięknym za nadobne. Wnuk i generalny spadkobierca autorki… …   Słownik frazeologiczny

  • Verschwender — 1. Dem Verschwender fehlt viel, dem Geizigen alles. 2. Der Verschwender breitet das Geld aus wie Mist; der Geizige sammelt den Mist wie Geld. – Cibot, 171. 3. Der Verschwender gibt das Hemd weg und behält sich die Sporen. Dän.: En overdaadig gjek …   Deutsches Sprichwörter-Lexikon


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.