marszczyć


marszczyć
ndk VIb, \marszczyćczę, \marszczyćczysz, marszcz, \marszczyćczył, \marszczyćczony
«robić na czymś zmarszczki, fałdy, pokrywać coś zmarszczkami, układać w zmarszczki; fałdować»

Marszczyć brwi, czoło.

Wiatr marszczył wody jeziora.

Bluza, suknia marszczona w pasie.

marszczyć się «pokrywać się zmarszczkami, ściągać się w zmarszczki»

Marszczyć się w uśmiechu.

Płaszcz marszczy się na plecach.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • marszczyć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, marszczyćczę, marszczyćczy, marszczyćczony {{/stl 8}}– pomarszczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}}, {{/stl 7}}{{stl 22}}zmarszczyć {{/stl 22}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} robić na czymś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • marszczyć się – zmarszczyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}}1. ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami, fałdami : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sukienka marszczy się na plecach. Skóra się zmarszczyła. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} marszczyć czoło,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zmarszczyć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}marszczyć I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zmarszczyć II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}marszczyć II {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • морщить — морщу, морщина, укр. морщити, др. русск. съмърсканъ морщинистый, сморщенный наряду с съмърщенъ (см. Срезн. III, 755), болг. мръщя морщу (Младенов 307), сербохорв. мр̏ска морщина, складка , мр̏штити се морщить лоб , словен. mrščiti, чеш.… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • chmurzyć — ndk VIb, chmurzyćrzę, chmurzyćrzysz, chmurz, chmurzyćrzył 1. rzad. «pokrywać chmurami; zachmurzać» Nadciągająca burza chmurzyła niebo. 2. «czynić posępnym, chmurnym; zasępiać» Troski chmurzyły jej twarz. ◊ Chmurzyć czoło «marszczyć czoło na znak… …   Słownik języka polskiego

  • gniewnie — gniewnieej «w sposób wyrażający gniew, gniewając się, z gniewem, ze złością» Gniewnie patrzeć, mówić, marszczyć brwi, zaciskać pięści …   Słownik języka polskiego

  • gofrować — ndk IV, gofrowaćruję, gofrowaćrujesz, gofrowaćruj, gofrowaćował, gofrowaćowany techn. «marszczyć, karbować; wytłaczać (zwykle mechanicznie) wzór na tkaninie, papierze lub blasze» Gofrowana bibułka. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • karbować — ndk IV, karbowaćbuję, karbowaćbujesz, karbowaćbuj, karbowaćował, karbowaćowany 1. «robić na czymś karby, nacięcia; nacinać, wycinać, znaczyć» Karbować ścięte drzewa. ◊ Karbować sobie w pamięci «zapamiętywać» 2. «układać coś w karby; fałdować,… …   Słownik języka polskiego

  • krepować — ndk IV, krepowaćpuję, krepowaćpujesz, krepowaćpuj, krepowaćował, krepowaćowany techn. «marszczyć tkaninę lub papier w celu zwiększenia rozciągliwości» ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • marszczenie — n I 1. blm rzecz. od marszczyć. 2. lm D. marszczenieeń «zmarszczki, fałdy na tkaninie» Suknia z marszczeniami …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.