mezozaur


mezozaur
m IV, DB. -a, Ms. \mezozauraurze; lm M. -y
paleont. «Mesosaurus, gad z wymarłej grupy gadów wodnych, żyjących w górnym karbonie i dolnym permie»
‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • mezozaur — MEZOZÁUR, mezozauri, s.m. Reptilă fosilă în formă de şarpe, lungă până la aproximativ 12 m, care a trăit în mările calde cretacice. [pr.: za ur] – Din fr. mésosaurus. Trimis de LauraGellner, 29.05.2004. Sursa: DEX 98  mezozáur s. m. (sil. za ur) …   Dicționar Român


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.