młodzieńczy


młodzieńczy
1. «właściwy młodzieńcowi, charakterystyczny dla niego; pochodzący z okresu czyjejś młodości»

Młodzieńcza beztroska.

Młodzieńcze iluzje.

Młodzieńczy entuzjazm, poryw, zapał.

Lata młodzieńcze.

Miłość młodzieńcza.

Utwory młodzieńcze poety.

Do starości zachował młodzieńcze ruchy.

przen. «początkowy, wczesny»

Młodzieńcza era Ziemi.

2. rzad. «będący młodzieńcem»

Młodzieńczy bohater.

3. poet. «o roślinach: świeżo wyrosły, jeszcze (dobrze) nie rozwinięty; niedojrzały»

Młodzieńcza zieleń.

Młodzieńcze listki drzew.

po młodzieńczemu «w sposób właściwy młodzieńcom, ludziom bardzo młodym»

Robić coś po młodzieńczemu.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • młodzieńczy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. IIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} charakterystyczny dla młodzieńca; dla młodego wieku człowieka : {{/stl 7}}{{stl 10}}Młodzieńcze uczucie. Młodzieńczy wygląd. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • plunąć — 1. pot. Pluć i łapać «spędzać czas bezczynnie, nie mieć nic do roboty»: Niby wakacje, letnia pora, beztroski żywot młodzieńczy. W piłkę grać, opalać się, pluć i łapać, co nas to wszystko obchodzi? A. Minkowski, Szaleństwo. 2. pot. Pluć sobie w… …   Słownik frazeologiczny

  • pluć — 1. pot. Pluć i łapać «spędzać czas bezczynnie, nie mieć nic do roboty»: Niby wakacje, letnia pora, beztroski żywot młodzieńczy. W piłkę grać, opalać się, pluć i łapać, co nas to wszystko obchodzi? A. Minkowski, Szaleństwo. 2. pot. Pluć sobie w… …   Słownik frazeologiczny

  • adolescencja — ż I, DCMs. adolescencjacji, blm książk. «wiek młodzieńczy, młodość» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • bunt — m IV, D. u, Ms. buntncie; lm M. y 1. «protestacyjne, często spontaniczne wystąpienie przeciwko władzy» Krwawy, otwarty bunt. Ognisko, płomień, zarzewie buntu. Podnieść, wzniecić, stłumić, ugasić bunt. Zerwać się, porwać się do buntu. Wzywać,… …   Słownik języka polskiego

  • entuzjazm — m IV, D. u, Ms. entuzjazmzmie, blm «stan uniesienia, radości, zachwytu; zapał» Młodzieńczy, radosny, żywiołowy, patriotyczny entuzjazm. Przejawiać entuzjazm. Wpadać w entuzjazm. Entuzjazm dla astronautów. Ogarnął kogoś entuzjazm dla pracy… …   Słownik języka polskiego

  • flirt — m IV, D. u, Ms. flirtrcie; lm M. y 1. «zalecanie się, kokietowanie, miłostka, zalotna rozmowa z osobą innej płci» Młodzieńczy flirt. Flirt listowny. Prowadzić, uprawiać flirt. 2. «rodzaj gry towarzyskiej umożliwiającej rozmowę na tematy miłosne… …   Słownik języka polskiego

  • nonkonformizm — m IV, D. u, Ms. nonkonformizmzmie, blm 1. «postawa sprzeciwu wobec bezkrytycznego ulegania normom panującym w danej grupie społecznej, niezgadzanie się z panującymi zwyczajami, poglądami, zasadami, z powszechną opinią itp.» Młodzieńczy… …   Słownik języka polskiego

  • pensjonarski — «dotyczący pensjonarki, taki jak u pensjonarki, naiwny, afektowany, młodzieńczy» Pensjonarski mundurek. Pensjonarska egzaltacja. Pensjonarski sposób mówienia. Pensjonarski wygląd. Pensjonarskie zachowanie …   Słownik języka polskiego

  • przekwitnąć — dk Va a. Vc, przekwitnąćnę, przekwitnąćniesz, przekwitnąćnij, przekwitnąćkwitł (przekwitnąćnął), przekwitnąćtła (przekwitnąćnęła), przekwitnąćtli (przekwitnąćnęli), przekwitnąćtłszy (przekwitnąćnąwszy) przekwitać ndk I, przekwitnąćam,… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.