mniej


mniej
st. wyższy od mało (zwykle w zn. 1)

Mniej wyraźnie.

Mniej głośno.

Mniej za coś zapłacił.

Ma coraz mniej wolnego czasu.

∆ Trzy (dostatecznie) mniej, cztery mniej itp. «ocena szkolna oznaczająca, że uczeń nie zasługuje w pełni na wymieniony stopień»
◊ Mniej więcej «w przybliżeniu; prawie»
◊ Mniej lub (albo) więcej «w mniejszym lub większym stopniu, w różnym stopniu»
◊ Ni mniej, ni więcej, tylko… (jak…) «wyrażenie o charakterze ekspresywnym, uwydatniające niezwykłość, niespodziewany charakter czegoś»

Posądzono go ni mniej, ni więcej, tylko o kradzież.

◊ Nie mniej… «w równym stopniu; równie»
◊ Tym mniej «słowa dopowiadające, akcentujące treść poprzedniej części zdania»

Nie znała się na szyciu, a tym mniej na kroju.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • mniej — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}mało{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}ni mniej, ni więcej {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mniej — pogard. Mniej niż zero «o kimś, kto nic nie znaczy, jest mało wart lub nic nie umie» …   Słownik frazeologiczny

  • mniej więcej — {{/stl 13}}{{stl 8}}mod. {{/stl 8}}{{stl 7}} tym słowem mówiący sygnalizuje, że wskazany zasięg przestrzenny lub czasowy czegoś, wielkość, liczba, miara itp. mają wartość przybliżoną; w przybliżeniu, około : {{/stl 7}}{{stl 10}}On jest mniej… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ni mniej, ni więcej — {{/stl 13}}{{stl 7}} właśnie tyle, dokładnie tyle : {{/stl 7}}{{stl 10}}Miała ni mniej, ni więcej, tylko dwadzieścia lat. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mało — mniej 1. «w połączeniu z czasownikami, przymiotnikami, przysłówkami (a także odpowiadającymi im rzeczownikami) lub wyrażeniami o charakterze okoliczników: w niewielkim, niewystarczającym stopniu, nasileniu, zakresie; niedużo, niewiele» Mało jeść …   Słownik języka polskiego

  • z grubsza — Mniej więcej; w przybliżeniu Eng. Roughly; approximately …   Słownik Polskiego slangu

  • rozrzedzać — ndk I, rozrzedzaćam, rozrzedzaćasz, rozrzedzaćają, rozrzedzaćaj, rozrzedzaćał, rozrzedzaćany rozrzedzić dk VIa, rozrzedzaćdzę, rozrzedzaćdzisz, rozrzedzaćrzedź, rozrzedzaćdził, rozrzedzaćdzony «czynić rzadszym, mniej gęstym, mniej ścisłym, mniej… …   Słownik języka polskiego

  • ubożyć — ndk VIb, ubożyćżę, ubożyćżysz, uboż, ubożyćżył, ubożyćżony 1. rzad. «czynić ubogim, uboższym, biedniejszym, mniej zamożnym; prowadzić kogoś lub coś do ubóstwa» Ubożyć podbity kraj. Ubożył własny dom przez swoje lenistwo. 2. «czynić mniej obfitym …   Słownik języka polskiego

  • więcej — 1. «stopień wyższy od dużo, wiele» a) «oznacza zwiększoną względem czegoś liczbę, ilość, miarę; przysłówek używany także w porównaniach (zwykle ze sprecyzowaniem stopnia zwiększenia czegoś, z określeniem dolnej granicy); ponad stan dotychczasowy» …   Słownik języka polskiego

  • najmniej — 1. st. najwyższy od mało (p. mniej) ∆ Jak najmniej «wyrażenie podkreślające możliwie najmniejszy stopień czegoś; wzmocnione najmniej» 2. «nie mniej niż, przynajmniej» Konferencja potrwa najmniej cztery godziny. ∆ Co najmniej «na pewno nie mniej… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.