bałaganiara


bałaganiara
ż IV, CMs. \bałaganiaraarze; lm D. \bałaganiaraar
pot. «kobieta nie dbająca o porządek, robiąca bałagan, chaotyczna w pracy»

Straszna z niej bałaganiara!

Niepoprawna bałaganiara.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • bałaganiara — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. bałaganiaraarze, pot., {{/stl 8}}{{stl 7}}forma ż. od rz. bałaganiarz. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.