neoromantyzm


neoromantyzm
m IV, D. -u, Ms. \neoromantyzmzmie, blm
1. lit. szt. «kierunek w twórczości artystycznej na przełomie XIX i XX wieku wykazujący podobieństwa do romantyzmu; w literaturze: nowatorskie tendencje literackie przełomu XIX i XX w.»
2. muz. «kierunek zapoczątkowany w niemieckiej muzyce, polegający na rozwoju elementów stylistycznych, zarzuceniu schematów i kanonów klasycznych, dążący do zupełnej swobody konstrukcji; charakteryzujący się powstaniem dramatu muzycznego, poematu symfonicznego, rozwojem kolorystyki orkiestrowej»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • neoromantyzm — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. neoromantyzmzmie, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} określenie jednej z tendencji panujących w europejskim modernizmie, nawiązującej do romantyzmu, odnoszące się głównie …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • neo- — {{/stl 13}}{{stl 7}} pierwszy człon wyrazów złożonych, odpowiadający polskiemu nowo , niosący znaczenie: nowy w danej grupie, utworzony na nowo, odrodzony; np. {{/stl 7}}{{stl 8}}neoromantyzm, neofaszyzm {{/stl 8}}{{stl 7}} <gr.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.