neotomizm


neotomizm
m IV, D. -u, Ms. \neotomizmzmie, blm
filoz. «współczesna wersja tomizmu, kierunek dominujący we współczesnej katolickiej myśli filozoficznej, stanowiący od 1879 r. oficjalną doktrynę filozoficzną katolicyzmu, stawiającą sobie za cel teoretyczne uzasadnienie doktryny katolickiej»

Słownik języka polskiego . 2013.


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.