niepewny


niepewny
\niepewnyni a. niepewien (tylko w funkcji orzecznika w zn. 3)
1. «niezupełnie bezpieczny, zawierający ryzyko; trudny do przewidzenia»

Niepewny los.

Niepewne drogi.

◊ Niepewne jutro «nie zapewniona przyszłość»
2. «taki, na którym nie można polegać, na którego nie można liczyć; nie budzący zaufania»

Niepewny sojusznik, stronnik.

3. «nie mający pewności co do czegoś, niespokojny o coś»

Był niepewien swojej racji.

Ktoś niepewny swego losu.

◊ Być niepewnym dnia ani godziny «być w każdej chwili narażonym na niebezpieczeństwo»
4. «wahający się, nieśmiały, speszony; niezdecydowany, niewyraźny, nieokreślony»

Niepewny głos.

Stąpać niepewnym krokiem.

na niepewne «nie mając pewności co do czegoś; zdając się na los szczęścia, na ryzyko»

Jechać na niepewne.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • niepewny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, niepewnyni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} taki, który może okazać się niebezpieczny, ryzykowny, niegwarantujący powodzenia, bezpieczeństwa itp.; budzący wątpliwości; podejrzany :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • na niepewne — → niepewny …   Słownik języka polskiego

  • niepewien — → niepewny …   Słownik języka polskiego

  • niewyraźny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, niewyraźnyni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} niebędący wyraźnym, trudny do postrzeżenia, rozpoznania, zrozumienia; słabo widoczny, słyszalny, niezbyt zrozumiały : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Винярский, Михал — В Википедии есть статьи о других людях с такой фамилией, см. Винярский …   Википедия

  • chód — m IV, D. chodu, Ms. chodzie 1. lm M. chody zwykle w lp «stawianie kroków, chodzenie, stąpanie; sposób chodzenia» Chód powolny, prędki, szybki, równy, chwiejny, niepewny, żołnierski. Chód konia. Mieć ciężki, lekki chód. ◊ Kaczy a. kaczkowaty chód… …   Słownik języka polskiego

  • dyskusyjny — «dotyczący dyskusji; będący przedmiotem dyskusji, nadający się do dyskusji, poświęcony dyskusji; wymagający przedyskutowania, niepewny, sporny» Artykuł, materiał dyskusyjny. Zebranie dyskusyjne. Wieczór, klub dyskusyjny. Sprawa dyskusyjna.… …   Słownik języka polskiego

  • element — m IV, D. u, Ms. elementncie; lm M. y 1. «część składowa jakiejś całości; składnik nadający czemuś odrębną cechę, właściwość; czynnik» Elementy baśniowe, mityczne. Elementy dekoracyjne, zdobnicze. Elementy obce w języku. Elementy utworu. ∆ techn.… …   Słownik języka polskiego

  • hipotetyczny — hipotetycznyni «oparty na hipotezie, będący hipotezą; prawdopodobny, przypuszczalny, niepewny» Hipotetyczne twierdzenie, zdanie. Hipotetyczna przyczyna wypadku. Hipotetyczni sprawcy. ∆ Sąd hipotetyczny «w logice: sąd wyrażany przez zdania… …   Słownik języka polskiego

  • kruchy — kruchychszy «łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu, zniszczeniu; łamliwy» Krucha skała. Kruchy lód. ∆ Kruche ciasto, ciastko, placek itp. «gatunek ciast, ciastek itp. przyrządzonych z dużą ilością tłuszczu» ∆ Kruche mięso, krucha pieczeń, kruchy… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.