niezdolny


niezdolny
\niezdolnyni
1. «nie mający zdolności; nieinteligentny, tępy»

Niezdolny uczeń.

2. «nie mogący podołać czemuś, nie będący w stanie czegoś zrobić, niezdatny do czegoś»

Niezdolny do służby wojskowej.

Stał niezdolny zrobić kroku.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • niezdolny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, niezdolnyni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pozbawiony zdolności, łatwości zdobywania wiedzy, umiejętności; nieinteligentny, niepojętny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niezdolny praktykant.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odrętwiały — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, odrętwiałyali {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pozbawiony czucia, sztywny, niezdolny do ruchu; ścierpnięty, zdrętwiały : {{/stl 7}}{{stl 10}}Odrętwiałe nogi, ręce, ramiona. Był… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyliczać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wyliczaćam, wyliczaća, wyliczaćają, wyliczaćany {{/stl 8}}– wyliczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, wyliczaćczę, wyliczaćczy, wyliczaćczony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • głuchy — 1. Głucha wieść, plotka itp. «o wiadomości przekazywanej w tajemnicy, nieujawnianej, szeptanej»: Wśród architektów zajętych przebudową musiała zapewne krążyć głucha wieść o udziale Schinkla w powstaniu pałacu. K. Wyka, Wyznania. 2. Ktoś (jest)… …   Słownik frazeologiczny

  • trup — 1. pot. Choćbym, żebym miał paść trupem, (to)...; prędzej trupem padnę, nim... «powiedzenie używane w sytuacji, kiedy ktoś w żadnym wypadku nie chce się na coś zgodzić, pozwolić na coś, czy czegoś zrobić»: Choćbym miał paść trupem, nie pozwolę,… …   Słownik frazeologiczny

  • apatyczny — apatycznyni «niezdolny do odczuwania wzruszeń; niewrażliwy, nieczuły, obojętny, odrętwiały» Apatyczne usposobienie. Apatyczny wyraz twarzy …   Słownik języka polskiego

  • bezkrytyczny — bezkrytycznyni, bezkrytycznyniejszy «nie mający krytycyzmu, niezdolny do krytycznej oceny zjawisk; naiwny, łatwowierny» Bezkrytyczny czytelnik, widz. Bezkrytyczna miłość. Bezkrytyczne uwielbienie …   Słownik języka polskiego

  • bezpłodny — bezpłodnyni 1. «niezdolny do rozrodu; nie wydający owoców; niepłodny» 2. «nie dający wyników; bezowocny, bezskuteczny» Bezpłodne oczekiwanie. Bezpłodne spory …   Słownik języka polskiego

  • dardanelski — dardanelskiscy przym. od Dardanele (cieśnina między Bałkanami a Azją Mniejszą) ◊ Osioł dardanelski «człowiek tępy, niezdolny; głupiec» …   Słownik języka polskiego

  • dront — m IV, DB. a, Ms. drontncie; lm M. y zool. «Raphus, ptak z rodziny o tej samej nazwie, z rzędu gołębi, ciężki, duży, o uwstecznionych skrzydłach, niezdolny do lotu; żył na Maskarenach, wytępiony w XVII XVIII w.» ‹indonezyjskie› …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.