niezdrowo


niezdrowo
1. «w sposób świadczący o braku zdrowia»

Wyglądać niezdrowo.

Niezdrowo błyszczące oczy.

2. «niekorzystnie dla zdrowia»

Niezdrowo się odżywiać.

◊ Niezdrowo się podniecać «podniecać się niewspółmiernie do działających bodźców»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • niezdrowo — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w sposób świadczący o czyjejś chorobie, słabym zdrowiu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wyglądał niezdrowo. Czuł się zbyt niezdrowo. Niezdrowo blady. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • szklany — Szklane oczy, szklany wzrok a) «oczy lekko załzawione, błyszczące niezdrowo, wyglądające chorobliwie»: Nie wiem nawet, kiedy się obudziła. Z trudem łapie powietrze. (...) Z ciemności wyłania się jej stężała twarz i szklane oczy. M. Saramonowicz,… …   Słownik frazeologiczny

  • co — D. czego, C. czemu, NMs. czym, blm 1. «zaimek zastępujący rzeczownik, najczęściej nieosobowy, używany w pytaniach, w zdaniach pytających lub ich równoważnikach, a także występujący często jako wyraz uzupełniający, wiążący lub przyłączający zdania …   Słownik języka polskiego

  • niedobrze — 1. «nie tak jak trzeba, jak należy» Niedobrze uprać bieliznę. Niedobrze zrozumieć. ◊ żart. Mieć niedobrze w głowie «nie być przy zdrowych zmysłach; być nierozsądnym, lekkomyślnym, głupim» 2. «źle pod względem fizycznym, zdrowotnym; niezdrowo,… …   Słownik języka polskiego

  • szklany — 1. «zrobiony ze szkła; odnoszący się do produkcji szkła» Szklany wazon, dzbanek. Szklana tafla, cukiernica. Szklane naczynie. Szklane pojemniki. Sznurek szklanych paciorków. ∆ Wata szklana «włóknisty materiał termoizolacyjny, składający się z… …   Słownik języka polskiego

  • to — I → ten II ndm 1. «partykuła o charakterze ekspresywnym, wyróżniająca lub wzmacniająca wyrazy, którym towarzyszy, lub zdania i części zdania, w których jest użyta, wzmacniająca też inne partykuły i spójniki (np. i, bo, no, a, ano, tak)» Od kiedy… …   Słownik języka polskiego

  • za — 1. «przyimek łączący się z rzeczownikami (lub innymi wyrazami w ich funkcji) w bierniku lub narzędniku» a) «w połączeniach z biernikiem tworzy wyrażenia, w których najczęściej są oznaczone: miejsce, do którego jest skierowane jakieś działanie… …   Słownik języka polskiego

  • zanadto — «bardziej, więcej niżby należało; za bardzo, za dużo, nadmiernie, nazbyt» Zanadto się troszczysz o niego. Bawił się zanadto wesoło. Zanadto ją rozpieszczasz. □ Co zanadto, to niezdrowo …   Słownik języka polskiego

  • zbiedzony — zbiedzonydzeni «mizernie, niezdrowo, źle wyglądający; wycieńczony, wymizerowany, wymęczony» Zbiedzony po chorobie. Konie zbiedzone ciężką drogą, podróżą …   Słownik języka polskiego

  • źle — gorzej 1. «nie tak jak trzeba, nie tak jak być powinno, nienależycie, nieodpowiednio, niedobrze» Źle uczyć. Źle sprzątać. Źle coś wybrać. Źle zadecydować o czymś. Źle pojęta solidarność. Źle ubrany, uczesany. ∆ Źle wychowany, źle ułożony «nie… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.