niezgrabnie


niezgrabnie
\niezgrabnieej
1. «niekształtnie, nieforemnie»

Wyglądać w czymś niezgrabnie.

Niezgrabnie uformowany klomb.

2. «bez zręczności; niezdarnie, niedołężnie, ociężale»

Niezgrabnie się ukłonić.

Niezgrabnie gramolił się z sanek.

Niezgrabnie uszyta suknia.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • niezgrabnie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., niezgrabnieej {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} nieproporcjonalnie, niekształtnie, nieforemnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wyglądać niezgrabnie. Niezgrabnie ukształtowany, uformowany,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • włazić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, włazićwłażę, włazićzi, właź {{/stl 8}}– wleźć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vc, wlezę, wlezie, wleź, wlazł, wleźli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} wchodzić… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • noga — 1. pot. Brać, wziąć nogi za pas «szybko uciekać, uciec»: Uratował go nalot niemiecki, bo ludziska rozbiegli się w popłochu, a szpieg wziął nogi za pas i nikt go tu więcej nie widział. R. Antoszewski, Kariera. 2. Być gdzieś jedną nogą a) «mieć… …   Słownik frazeologiczny

  • wół — 1. pot. Coś jest napisane, ktoś pisze wołami «coś jest napisane, ktoś pisze niezgrabnie, bardzo dużymi literami»: (...) nie pisz takimi wołami, wychodzisz za linię. Roz bezp 1997. 2. Coś, ktoś pasuje, nadaje się do czegoś jak wół do karety «coś,… …   Słownik frazeologiczny

  • ciężkawo — przysłów. od ciężkawy Poruszać się niezgrabnie i ciężkawo …   Słownik języka polskiego

  • gramolić się — ndk VIa, gramolić sięlę się, gramolić sięlisz się, gramolić sięol się, gramolić sięlił się pot. «niezgrabnie, powoli i z trudnością wchodzić na coś; wydostawać się z czegoś» Gramolić się do tramwaju, na schody, na wóz. Staruszek gramolił się z… …   Słownik języka polskiego

  • krowienta — ż a. m odm. jak ż IV, CMs. krowientancie; lm D. krowientaent środ. teatr. «początkująca aktorka, rzadziej aktor; słaba aktorka, poruszająca się niezgrabnie na scenie» ‹z fr. (?)› …   Słownik języka polskiego

  • łazić — ndk VIa, łażę, łazićzisz, łaź, łazićził 1. «chodzić wolno, ciężko, niezgrabnie, wlec się; czasem potocznie z odcieniem pospolitości: chodzić» Łaził z kąta w kąt. ◊ posp. Łazić za kimś, za czymś «starać się o czyjeś względy; zabiegać o coś» 2.… …   Słownik języka polskiego

  • miś — m I, DB. misia; lm M. misie, D. misiów 1. «pieszczotliwie, żartobliwie o niedźwiedziu, niedźwiadku; misiek, misio» Tresowany, cyrkowy miś. przen. «o człowieku tęgim, poruszającym się ciężko, niezgrabnie» 2. «zabawka dziecięca wyobrażająca… …   Słownik języka polskiego

  • niefachowo — «bez znajomości fachu; niezręcznie, nieumiejętnie, niezgrabnie» Naprawiać, robić coś, wykonywać niefachowo …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.