nudnie


nudnie
\nudnieej
rzad.nudno

Słownik języka polskiego . 2013.

  • ględa — ż a. m odm. jak ż IV, CMs. ględzie; lm M. ględady, D. ględ 1. lm także, DB. ględadów tylko o mężczyznach pot. «człowiek, który ględzi, mówi nudnie, bez sensu; nudziarz» 2. ż zwykle w lm, pot. «nudna, rozwlekła opowieść; bajdy, bzdury» Opowiadać… …   Słownik języka polskiego

  • ględzić — ndk VIa, ględzićdzę, ględzićdzisz, ględź, ględzićdził 1. pot. «mówić rozwlekle, nudnie, bez sensu; bzdurzyć, pleść» Ględzić o czymś. Ględził w kółko to samo. Ględził cały wieczór. 2. łow. «o łani: wydawać głos w okresie rykowiska» …   Słownik języka polskiego

  • nużąco — «w sposób nużący; męcząco, nudnie» Nużąco jednostajna melodia …   Słownik języka polskiego

  • nieinteresująco — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} w sposób niewzbudzający zainteresowania; nieciekawie, nudnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nieinteresująco napisana książka. Opowiadać coś wyjątkowo nieinteresująco. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.