obosieczny

«mający ostrze z obu stron»

Obosieczny miecz.

Broń obosieczna.

przen. «niebezpieczny dla obu stron, mogący zwrócić się przeciw obu stronom»

Obosieczne argumenty.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • obosieczny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ostry z dwu stron : {{/stl 7}}{{stl 10}}Obosieczny miecz. Obosieczny nóż. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} groźny,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obusieczny — → obosieczny …   Słownik języka polskiego

  • jednosieczny — «o broni białej, zwłaszcza o mieczu: mający ostrze z jednej strony, nie obosieczny» …   Słownik języka polskiego

  • kindżał — m IV, D. u, Ms. kindżałale; lm M. y «rodzaj sztyletu, długi obosieczny nóż prosty lub zakrzywiony z krótką rękojeścią; używany przez plemiona kaukaskie oraz przez Turków» ‹z ar.› …   Słownik języka polskiego

  • kordelas — m IV, D. a, Ms. kordelassie; lm M. y «obosieczny nóż myśliwski służący dawniej do dobijania postrzelonej zwierzyny; krótka szpada» ‹wł. gw.› …   Słownik języka polskiego

  • miecz — m II, D. a; lm M. e, D. ów a. y 1. «broń sieczna o prostej głowni i rękojeści, zwykle obosieczna, używana od epoki brązu do XVI w.» Krótki, ostry, goły, obnażony miecz. Miecz rycerski, katowski. Ostrze, głowica miecza. Dobyć miecza. Przypasać… …   Słownik języka polskiego

  • kindżał — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. I, D. u, Mc. kindżałale {{/stl 8}}{{stl 7}} długi, obosieczny nóż, prosty lub zakrzywiony, używany przez Turków oraz mieszkańców Kaukazu <ros. z tur.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.