obrodzić


obrodzić
dk VIa, \obrodzićdzi, \obrodzićdził - rzad. obradzać ndk I, \obrodzićdza, \obrodzićają, \obrodzićał
«wydać owoce, obfity plon; urodzić się, urosnąć w dużej ilości»

Jabłonie obrodziły.

Jagody, jabłka obrodziły.

przen.

Talenty nie obrodziły.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • obrodzić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIb, obrodzićdzi {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o roślinach: wydać dużą ilość owoców : {{/stl 7}}{{stl 10}}Grusza obrodziła. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obradzać — → obrodzić …   Słownik języka polskiego

  • urodzić — dk VIa, urodzićdzę, urodzićdzisz, urodź a. uródź, urodzićdził, urodzićdzony 1. «o kobietach i samicach zwierząt żyworodnych: wydać z siebie płód, wydać na świat (dziecko, potomka)» Urodzić córkę, syna. Żona urodziła bliźnięta. Suka urodziła… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.