odplątać


odplątać
dk IX, \odplątaćplączę, \odplątaćplączesz, \odplątaćplącz, \odplątaćał, \odplątaćany - odplątywać ndk VIIIa, \odplątaćtuję, \odplątaćtujesz, \odplątaćtuj, \odplątaćywał, \odplątaćywany
«rozwikłać, odłączyć coś splątanego; rozplątać, rozsupłać»

Odplątać sznurek, węzeł.

odplątać się - odplątywać się strona zwrotna czas. odplątać - odplątywać

Koza odplątała się i uciekła.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • odwikłać — dk I, odwikłaćam, odwikłaćasz, odwikłaćają, odwikłaćaj, odwikłaćał, odwikłaćany «rozwiązać, rozsupłać coś splątanego; odplątać, rozplątać» Odwikłać nici z kłębka. przen. «wyjaśnić, wyświetlić coś skomplikowanego, zagmatwanego, niejasnego;… …   Słownik języka polskiego

  • rozplątać — dk IX, rozplątaćplączę, rozplątaćplączesz, rozplątaćplącz, rozplątaćał, rozplątaćany rozplątywać ndk VIIIa, rozplątaćtuję, rozplątaćtujesz, rozplątaćtuj, rozplątaćywał, rozplątaćywany «rozsupłać coś, co było splątane, związane; rozwiązać,… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.