odpokutować


odpokutować
dk IV, \odpokutowaćtuję, \odpokutowaćtujesz, \odpokutowaćtuj, \odpokutowaćował, \odpokutowaćowany - rzad. odpokutowywać ndk VIIIa, \odpokutowaćowuję, \odpokutowaćowujesz, \odpokutowaćowuj, \odpokutowaćywał, \odpokutowaćywany
«odbyć, odprawić pokutę; ponieść karę za coś; odcierpieć»

Odpokutować nieostrożność chorobą.

Odpokutować za swoją łatwowierność.

Rozrzutność odpokutował nędzą.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • czyściec — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż III, D. czyściecśćca; lm D. czyściecśćców {{/stl 8}}{{stl 7}} zioło o liściach przypominających pokrzywę i zebranych w kłos kwiatach, pospolicie występujące (zwłaszcza na terenach wilgotnych), często używane w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odcierpieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIb, odcierpiećpię, odcierpiećpi, odcierpiećpiał, odcierpiećpieli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} doznać cierpień jako kary za coś lub skutku swojego niewłaściwego postępowania;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odpokutowywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, odpokutowywaćowuję, odpokutowywaćowuje, odpokutowywaćany {{/stl 8}}– odpokutować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia, odpokutowywaćtuję, odpokutowywaćtuje, odpokutowywaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} doznać czegoś przykrego,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.