odpowiednik


odpowiednik
m III, D. -a, N. \odpowiednikkiem; lm M. -i
«pojęcie, zjawisko, przedmiot odpowiadający innemu podobnymi cechami, elementami; równoważnik»

Odpowiedniki leksykalne.

Zapożyczone odpowiedniki wyrazów rodzimych.

Odpowiednikiem kręgosłupa jest u strunowców struna grzbietowa.

Znaleźć najlepszy odpowiednik czegoś.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • odpowiednik — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. a {{/stl 8}}{{stl 7}} coś (jakieś zjawisko, pojęcie, przedmiot), rzadziej ktoś będący pod pewnym względem taki sam, podobny do czegoś, kogo innego, najczęściej spełniający tę samą funkcję : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • de- — «pierwszy człon wyrazów złożonych obcego pochodzenia» a) «oznaczający pochodzenie od tego, co określa drugi człon złożenia; odpowiednik polskiego: od , np. dewerbalny» b) «oznaczający odwrotność, przeciwieństwo, zaprzeczenie; pozbawienie,… …   Słownik języka polskiego

  • kwantyfikator — m IV, D. a, Ms. kwantyfikatororze; lm M. y log. «symbol poprzedzający funkcję zdaniową i czytany: dla każdego x (kwantyfikator ogólny odpowiednik potocznego wyrażenia każdy), dla pewnego x (kwantyfikator szczegółowy odpowiednik potocznego… …   Słownik języka polskiego

  • a — {{stl 13}}a I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n ndm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} litera zaczynająca alfabet; stanowi odpowiednik samogłoski {{/stl 7}}{{stl 8}}a {{/stl 8}}{{stl 7}} {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • de- — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pierwszy człon wyrazów złożonych wnoszący znaczenie przeciwieństwa, odwrotność lub odjęcie tego, co oznacza drugi człon; odpowiednik: {{/stl 7}}{{stl 8}}od , roz , wy {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • y — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż ndm a. IIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} litera alfabetu łacińskiego, nazywana igrek lub ipsylon; stanowi odpowiednik spółgłoski {{/stl 7}}{{stl 8}}y {{/stl 8}}{{stl 7}}, a w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • an- — «pierwszy człon wyrazów złożonych, w których drugi człon zaczyna się na samogłoskę (odpowiednik członu a przed spółgłoską), oznaczający zaprzeczenie, brak czegoś, obojętność względem czegoś, np. anaeroby, anastygmat, anorganiczny, anortyt» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • analog — m III, D. u, N. analoggiem; lm M. i 1. «coś analogicznego; odpowiednik» 2. B.=D.; lm M. analogodzy a. owie, DB. ów «specjalista w dziedzinie maszyn analogowych» 3. chem. «pierwiastek z szeregu pierwiastków o analogicznej budowie elektronowej;… …   Słownik języka polskiego

  • analogia — ż I, DCMs. analogiagii; lm D. analogiagii (analogiagij) 1. «zgodność, równoległość cech; podobieństwo» Analogia do czegoś. Wykazać analogie między czymś a czymś. Analogie występują, zachodzą między czymś. ∆ log. Rozumowanie przez analogię… …   Słownik języka polskiego

  • auto- — «pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: sam, własny; odpowiednik polskiego samo , np.: autogeneza, autorefleksja, autosugestia» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.