odpowiedniość


odpowiedniość
ż V, DCMs. \odpowiedniośćści; lm MD. \odpowiedniośćści
«fakt, że jakieś rzeczy odpowiadają sobie wzajemnie; symetria, równoważność, zgodność, współmierność»

Odpowiedniość boków, kątów trójkątów przystających.

Odpowiedniość formy i treści.

Odpowiedniość metod wychowawczych.

Odpowiedniość charakterów.

Zachodzi, istnieje odpowiedniość między czymś a czymś.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • celowość — ż V, DCMs. celowośćci, blm 1. «odpowiedniość środków do celów; przydatność do założonego celu, do jakichś potrzeb» Celowość nowoczesnego budownictwa. 2. «świadome zmierzanie do celu» Celowość postępowania. 3. filoz. «według pojęć teleologii taki… …   Słownik języka polskiego

  • homologia — ż I, DCMs. homologiagii, blm 1. książk. «zgodność, odpowiedniość» 2. biol. «występowanie w różnych organizmach narządów podobnego pochodzenia, lecz niekoniecznie spełniających te same czynności» 3. geogr. «zgodność przebiegu zarysów, np. wybrzeży …   Słownik języka polskiego

  • homologiczny — «wykazujący zgodność, odpowiedniość» ∆ biol. Narządy homologiczne «narządy różnych zwierząt, które mają taki sam zasadniczy plan budowy, takie samo umiejscowienie i pochodzenie, natomiast mogą pełnić zupełnie odmienne funkcje» ∆ chem. Szeregi… …   Słownik języka polskiego

  • kardynalny — «główny, zasadniczy, podstawowy; fundamentalny» Kardynalna zasada. Kardynalny błąd. ∆ astr. Kardynalne punkty horyzontu «punkty przecięcia horyzontu z płaszczyzną południka (punkty północ i południe) lub z płaszczyzną pierwszego wertykału (punkty …   Słownik języka polskiego

  • kongruencja — ż I, DCMs. kongruencjacji; lm D. kongruencjacji (kongruencjacyj) 1. «zgodność, odpowiedniość; przystawanie» ∆ mat. Kongruencja figur geometrycznych «przystawanie figur geometrycznych» ∆ Kongruencja liczb «podzielność różnicy liczb przez liczbę… …   Słownik języka polskiego

  • przystawalność — ż V, DCMs. przystawalnośćści, blm książk. «odpowiedniość, zgodność jakichś dwóch elementów» Przystawalność wyobraźni, marzeń do rzeczywistości …   Słownik języka polskiego

  • przystawanie — n I rzecz. od przystawać ∆ mat. Przystawanie figur «odpowiedniość wzajemna punktów dwóch figur, przy której odległość dwóch dowolnych punktów jednej figury równa się odległości odpowiednich punktów drugiej figury» …   Słownik języka polskiego

  • skalować — ndk IV, skalowaćluję, skalowaćlujesz, skalowaćluj, skalowaćował, skalowaćowany 1. «ustanawiać odpowiedniość między podziałką przyrządu i rzeczywistymi wartościami danej wielkości fizycznej» 2. «sprawdzać, oznaczać, korygować pewne wymiary,… …   Słownik języka polskiego

  • analogia — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. analogiagii {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zbieżność, odpowiedniość, podobieństwo cech, rzeczy, zjawisk, procesów itp., skądinąd różnych : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zauważyć,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kongruencja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zgodność, odpowiedniość; przystanie {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 8}}jęz. {{/stl 8}}{{stl 7}} w związku… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.