odumrzeć


odumrzeć
dk XI, \odumrzećmrę, \odumrzećmrzesz, \odumrzećmrzyj, \odumrzećmarł, \odumrzećmarłszy - odumierać ndk I, \odumrzećam, \odumrzećasz, \odumrzećają, \odumrzećaj, \odumrzećał
1. książk. «umrzeć pozostawiając, opuszczając kogoś bliskiego»

Ojciec odumarł nas wcześnie.

Matka odumarła ją przy porodzie.

2. daw. «umrzeć»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • odumrzeć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Vb, odumrzećmrę, odumrzećmrze, odumrzećmrzyj, odumrzećmarł, odumrzećmarli {{/stl 8}}{{stl 7}} umrzeć, pozostawiając kogoś bliskiego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Matka odumarła nas młodo. Mąż ją odumarł na wiosnę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • osierocić — dk VIa, osierocićcę, osierocićcisz, osierocićroć, osierocićcił, osierocićcony rzad. osierocać dk I, osierocićam, osierocićasz, osierocićają, osierocićaj, osierocićał, osierocićany «umierając uczynić kogoś sierotą, odumrzeć; opuścić, zostawić… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.