odwetowiec


odwetowiec
m II, DB. \odwetowiecwca; lm M. \odwetowiecwcy, DB. \odwetowiecwców
«ten, kto dąży do odwetu, bierze udział w akcji odwetowej»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • odwetowiec — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIb, W. odwetowiecwcu || odwetowiecwcze; lm M. odwetowiecwcy {{/stl 8}}{{stl 7}} ten, kto pragnie odwetu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kampania propagandowa przeciw „niemieckim odwetowcom”. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rewanżysta — m odm. jak ż IV, CMs. rewanżystayście; lm M. rewanżystayści, DB. rewanżystatów → odwetowiec …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.