okulbaczyć


okulbaczyć
dk VIb, \okulbaczyćczę, \okulbaczyćczysz, \okulbaczyćbacz, \okulbaczyćczył, \okulbaczyćczony
«nałożyć kulbakę, osiodłać»

Okulbaczyć wierzchowca.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • okulbaczyć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}kulbaczyć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kulbaczyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, kulbaczyćczę, kulbaczyćczy, kulbaczyćczony {{/stl 8}}– okulbaczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} nakładać kulbakę na konia, siodłać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kulbaczyć wierzchowca. Okulbaczyć konie.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dereszowaty — «właściwy dereszowi, charakterystyczny dla deresza (o koniu, jego maści)» Dereszowaty koń. Maść dereszowata. dereszowaty w użyciu rzecz. «koń dereszowaty, klacz dereszowata; deresz» Okulbaczyć dereszowatą …   Słownik języka polskiego

  • okulbaczenie — n I 1. rzecz. od okulbaczyć. 2. lm D. okulbaczenieczeń «siodło wraz z kulbaką; kulbaka» …   Słownik języka polskiego

  • osiodłać — dk I, osiodłaćam, osiodłaćasz, osiodłaćają, osiodłaćaj, osiodłaćał, osiodłaćany «założyć siodło na grzbiet zwierzęcia używanego do jazdy wierzchem; okulbaczyć» Osiodłać konia, wielbłąda, osła. ◊ Osiodłać kogoś «podporządkować kogoś sobie,… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.