okuleć


okuleć
dk III, \okulećleję, \okulećlejesz, \okulećlej, \okulećlał, \okulećleli, \okulećlały, \okulećlali
«stać się kulawym, kulejącym»

Po wypadku okulała.

Pies okulał na jedną nogę.

Okulałe konie.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • okuleć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IIIa, okulećeję, okulećeje, okulećlał, okulećleli {{/stl 8}}{{stl 7}} stać się kulawym, kulejącym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Koń okulał po złamaniu nogi. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okulawieć — dk III, okulawiećwieję, okulawiećwiejesz, okulawiećwiej, okulawiećwiał, okulawiećwieli, okulawiećwiały, okulawiećwiali rzad. → okuleć …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.