okuwać


okuwać
okuć

Słownik języka polskiego . 2013.

  • okuwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, okuwaćam, okuwaća, okuwaćają, okuwaćany {{/stl 8}}– okuć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, okuję, okuje, okuty {{/stl 8}}{{stl 7}} przybijać do czegoś metalowe elementy, np. zawiasy, zamki itp., w celu umocnienia… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okuć — dk Xa, okuję, okujesz, okuj, okuł, okuty okuwać ndk I, okućam, okućasz, okućają, okućaj, okućał, okućany «przybić do czegoś metalowe umocnienia, zawiasy, zamki itp.; obić coś metalem» Okuć wóz, sanie, skrzynię. Okuć drzwi blachą. ◊ Okuć kogoś (w… …   Słownik języka polskiego

  • kuć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, kuję, kuje, kuty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} obrabiać plastycznie metal, formować z niego przedmiot przez zgniatanie uderzeniami : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kuć na gorąco. Kuć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okuć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}okuwać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.