okwitnąć


okwitnąć
dk Vc, \okwitnąćnie, \okwitnąćtł a. \okwitnąćtnął, \okwitnąćtła (\okwitnąćtnęła), \okwitnąćtły (\okwitnąćnięty), \okwitnąćtłszy a. \okwitnąćnąwszy - okwitać ndk I, \okwitnąćta, \okwitnąćają, \okwitnąćał
«o roślinach kwitnących: przestać kwitnąć, stracić kwiaty, lub o kwiatach: stracić płatki; przekwitnąć»

Bez okwitł.

Okwitają już drzewa owocowe.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • okwitać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIIa, okwitaća, okwitaćają {{/stl 8}}– okwitnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVb, okwitaćnie, okwitł || okwitaćnął, okwitaćtła || rzad. okwitaćnęła {{/stl 8}}{{stl 7}} o roślinach: przestawać kwitnąć, tracić kwiaty; o …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.