panegiryk


panegiryk
m III, D. -u, N. \panegirykkiem; lm M. -i
«utwór literacki o charakterze przesadnie pochwalnym, napisany na cześć jakiejś osoby, zdarzenia lub czynu; okolicznościowa wypowiedź utrzymana w tym stylu»

Panegiryk powitalny, imieninowy.

Panegiryk na cześć królowej.

Panegiryk z okazji czyjegoś jubileuszu.

Wygłosić panegiryk.

‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • panegiryk — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. u {{/stl 8}}{{stl 7}} wypowiedź wysławiająca kogoś, coś, pełna przesadnego zachwytu, pochlebstw itp., występująca w różnorodnych formach, np. jako utwór poetycki, dedykacja, przedmowa do dzieła, list, pochwalne …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.