panegirysta


panegirysta
m odm. jak ż IV, CMs. \panegirystayście; lm M. \panegirystayści, DB. \panegirystatów
«autor panegiryków; człowiek przesadnie wychwalający kogoś»

Dworscy panegiryści.

Panegiryści epoki Oświecenia.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • panegirysta — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIa, CMc. panegirystayście; lm M. panegirystayści {{/stl 8}}{{stl 7}} osoba tworząca lub wygłaszająca panegiryki; pochlebca {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.