panikarka


panikarka
ż III, CMs. \panikarkarce; lm D. \panikarkarek
forma ż. od panikarz.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • panikarka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. panikarkarce; lm D. panikarkarek {{/stl 8}}{{stl 7}} kobieta skłonna do panikarstwa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kilka panikarek spowodowało nerwową atmosferę przed egzaminem. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.