beztalencie


beztalencie
n I
1. lm M. \beztalenciecia
pogard. «człowiek nie mający talentu, uzdolnień w jakimś kierunku; rzadziej o rzeczy wykonanej bez talentu»

Kompletne z niego beztalencie.

2. blm
pogard. «brak talentu, uzdolnień w jakimś kierunku»

Wykazać swoje beztalencie w organizowaniu czegoś.

Ukrywać swoje beztalencie muzyczne.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • beztalencie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. beztalencieci {{/stl 8}}{{stl 7}} pogardliwie o człowieku wykazującym zupełny brak zdolności, talentu w jakiejś dziedzinie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mój mąż jest kompletnym beztalenciem w sprawach kulinarnyh.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • beztalencie — Ktoś pozbawiony talentu, przeciętny, lub nie nadający się do czegoś Eng. Someone devoid of any talent; a mediocre, insignificant, or ineffectual person; a mediocrity or failure …   Słownik Polskiego slangu

  • ludzie — 1. Będą z kogoś ludzie a) «ktoś się stanie porządnym człowiekiem»: Nie zbłądziłeś? – spytał. – Owszem, ale uratowała mnie Hatora. – Nie łże – będą z niego ludzie! – rzekł Pantera. M. Rodziewiczówna, Lato. b) «ktoś zdobędzie wykształcenie, wysokie …   Słownik frazeologiczny


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.