podbijak


podbijak
m III, D. -a, N. \podbijakkiem; lm M. -i
1. sport. «kij do podbijania piłki w grze w palanta, kwadranta»
2. techn. «narzędzie ręczne lub zmechanizowane do ubijania podsypki pod podkładami kolejowymi przy budowie lub naprawie torów»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • palant — m IV, D. a, Ms. palantncie 1. B.=D., blm «gra młodzieżowa, w której uczestnicy podzieleni na dwie drużyny podbijają długą pałką lub chwytają w locie małą, laną piłkę gumową» Grać w palanta. 2. B.=M.; lm M. y «kij do podbijania piłki w tej grze;… …   Słownik języka polskiego


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.