potrajać

Słownik języka polskiego . 2013.

  • potrajać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, potrajaćam, potrajaća, potrajaćają, potrajaćany {{/stl 8}}– potroić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, potrajaćtroję, potrajaćtroi, potrajaćtrój, potrajaćtrojony {{/stl 8}}{{stl 7}} czynić coś trzykrotnie większym,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • potrajać się – potroić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} ulegać potrojeniu; powiększać się potrójnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po zmianie profilu produkcji jego dochody potroiły się. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • potroić — dk VIa, potroićtroję, potroićisz, potroićtrój, potroićił, potroićtrojony potrajać ndk I, potroićam, potroićasz, potroićają, potroićaj, potroićał, potroićany «uczynić coś trzykrotnie większym pod względem liczby, ilości, objętości, nasilenia itp.; …   Słownik języka polskiego

  • troić się — ndk VIa, troję się, troisz się, trój się, troił się «powiększać się trzykrotnie, potrajać się; ukazywać się, być widzianym w potrójnej postaci» Cienie troiły się. ◊ Coś (np. litery, światełko) troi się komuś (w oczach), nieos. troi się komuś w… …   Słownik języka polskiego

  • potroić (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. potrajać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień