potrudzić się
dk VIa, \potrudzić siędzę się, \potrudzić siędzisz się, \potrudzić siętrudź się, \potrudzić siędził się
1. «zadać sobie trud, zabiegając o coś przez pewien czas; pomęczyć się przez pewien czas, znużyć się robiąc coś, pokonując trudności»

Trzeba się było dobrze potrudzić, aby osiągnąć takie wyniki.

2. książk. «pośpieszyć dokądś, zadając sobie trud, fatygę; pofatygować się (zwykle w zwrotach grzecznościowych)»

Może zechce się pan potrudzić do nas dziś wieczorem.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • namozolić się — dk VIa, namozolić sięlę się, namozolić sięlisz się, namozolić sięzól się a. namozolić sięzol się, namozolić sięlił się «potrudzić się nad czymś przez dłuższy czas; nabiedzić się, namęczyć się, natrudzić się» Namozolić się nad skomplikowaną sprawą …   Słownik języka polskiego

  • poleczyć — dk VIb, poleczyćczę, poleczyćczysz, poleczyćlecz, poleczyćczył, poleczyćczony rzad. «potrudzić się jakiś czas leczeniem; wyleczyć jednego po drugim» poleczyć się «spędzić pewien czas na leczeniu się» Musi się trochę poleczyć …   Słownik języka polskiego

  • pomęczyć — dk VIb, pomęczyćczę, pomęczyćczysz, pomęczyćmęcz, pomęczyćczył, pomęczyćczony 1. «spowodować zmęczenie wielu osób, stworzeń; utrudzić, znużyć fizycznie lub psychicznie» Pomęczone konie musiały odpocząć. Niech go ciekawość pomęczy. 2. zwykle w… …   Słownik języka polskiego

  • wart — warci (tylko w funkcji orzecznika) 1. «mający pewną cenę (pieniężną), kosztujący pewną kwotę» Samochód wart dziesięć tysięcy złotych. ◊ pot. Coś jest diabła, licha warte, coś nie jest warte złamanego grosza, funta kłaków «coś jest bez wartości,… …   Słownik języka polskiego